Zomerseizoen in Side…

Ik zit nu wel in Kenia, maar velen vragen zich af wat ik afgelopen zomerseizoen uitgespookt heb…

Ik heb mijn tweede Thomas Cook Seizoen in Side doorgebracht… 65 km ten Oosten van Antalya (Kemer ligt 65 km ten Westen van Antalya en is in zeker zin een volledige “tegenpool” van Side)


Op 2 april is het dan zover, terug in Antalya voor het zomerseizoen.
We beginnen met een scholing waarbij we niet alleen (saaie?) theorie krijgen maar ook de gekste praktijkoefeningen moeten doen:


Meetlat op de vingertoppen en ze zo samen proberen op de grond te krijgen…

Na de scholing krijgen we als beloning een rondreis aan de Turkse rivièra:
De watervallen van Kursunlu


Kursunlu


Het oude theater van Myra


Als er volk in het theater zit…


De lycische rotsgraven in Myra


Myra is ook de stad waar Sinterklaas ooit bischop geweest is…


Een beetje meer actie & avontuur met een jeep safari


Op die safari komen we ook voorbij de watervallen van Manavgat…


En krijg je de plaatselijke bevolking van dichtbij te zien…


Terwijl de rest van de groep nog verdertrekt naar Cappadocië, begeleid ik een infogroep: mensen uit Neckermann reisbureau’s die komen kijken hoe de hotels in Turkije er uitzien…
Maar daarna is ’t werken geblazen. Het jobke van vorig jaar maar deze keer meer Nederlanders en minder Fransen.

Omdat onze “chef” vindt dat de boog niet altijd gespannen kan staan, moet er af en toe wat stoom afgeblazen worden. Daarom werd er een eerste crew-dag georganiseerd, toeval of niet, op mijn verjaardag…
En of we plezier gehad hebben in en op het water…
Rafting

In Mei werd er opnieuw een crew dag georganiseerd… Green Canyon. Alweer op het water, maar deze keer veel rustiger…


Op één van mijn vrije dagen ga ik ook eens alleen op avontuur: parasailing. Hoog in de lucht heb je een mooi overzicht over Side en omgeving. Maar daar maak ik ook mee wat je haast niet voor mogelijk houdt: zeeziek worden in de lucht!


Juni… mijn nichtje Melissa komt op huwelijksreis. We praten bij en laten ons eens goed verwennen in een hamam


Nog in Juni start het “Aspendos festival”.
In het oude, best bewaarde Romeins theater van Aspendos worden klassieke concerten georganiseerd.
De sfeer, de belichting, de omgeving, het decor… daar een concert bijwonen is een unieke belevenis natuurlijk. En aangezien ik toch in de buurt woon, kan ik er maar beter van profiteren natuurlijk…
Een sfeerbeeld…


Aïda opent het concertenfestival.


Carmina Burana, met live orkest en ballet! Ik heb genooooooooooooooooooten…


Maar daarna is de pret uit: juli en augustus staan gelijk voor hoogseizoen: niet veel vrije tijd meer. Maar om onze zinnen eens te verzetten, toch voor “mijn belgische jongens” eens spaghetti klaargemaakt

De jongedame op de foto is Marcela, de Tsjechise reisleidster

Het is pas eind augustus dat ik opnieuw tijd vind om er weer eens op uit te trekken. Sagalassos stond bovenaan mijn lijstje…
Als Vlaming ben ik toch een beetje fier als ik daar rondloop en weet dat het de KU Leuven is die alles blootlegt…


De week erna ga ik naar het Oosten: Alanya heeft ook veel te bieden:
Alanya schiereiland en haven


Ruïnes van de kerk in de burcht.


Nog een weekje later laat ik de cultuur en geschiedenis voor wat ze zijn en ga naar het Seapark voor een onvergetelijke ervaring: Zwemmen met dolfijnen…


Daarna lijkt het me wel wat om weer eens op avontuur te gaan. Samen met Elien, liefje van collega Kenny, ga ik een dagje “canyoning”. Vrij vertaald heet dat “een gevecht leveren tegen stromend water…”


Klik op de afbeelding hieronder om de video te starten… (en zet eventueel je luidsprekers aan)

Maar aangezien ik het gevecht tegen het water win, bereik ik dan ook zeer voldaan het einddoel.


’s Anderendaags is het alweer tijd voor een halve, Belgische crew-dag. De aap gaan uithangen (dat kunnen we goed) in het Kletterpark…


Mario zit me op de hielen


Omdat ik behalve goede herinneringen toch ook behoorlijk stijve spieren heb overgehouden aan die avonturen, ga ik voor de volgende uitstap maar weer eens de culturele toer op…
Het theater van Thermessos


Rotsgraven in Thermessos


Op 2 oktober loopt het seizoen stilletjesaan op z’n einde… samen eens gaan duiken lijkt me wel wat dus nog maar eens de “Belgische jongens” opgetrommeld om er een avondlijk avontuur van te maken… veel gedoken en weinig (om niet te moeten zeggen GEEN) waterschildpadden gezien.

En na dat avontuur zat het erop. Op 5 oktober kwam het “verlossende” telefoontje: volgende winter werk je in Taba, je moet daar reeds op 19 oktober zijn dus je kan al op 12 oktober naar huis…
Uiteindelijk zal ik niet naar Taba gaan… voor de 2de keer in 2 jaar tijd grijp ik weer naast Egypte. Niet getreurd (eigenlijk toch wel een klein beetje!), Kenia zal zeker meevallen en zeker niet zo traumatisch zijn als 7 maanden Istanbul....

In elk geval, “Turkije” zit er (voorlopig) op, en ook het tweede seizoen is weer mooi geweest. Bedankt Perislav, Mario, Evelyn, Freek, Maarten, Kenny, Carl (mijn Belgische jongens!), maar ook Bart S. En Jetske, Charlotte, Liesbeth, Serena, Bart B en de vele anderen ook natuurlijk! ’t Was prettig samenwerken met jullie… Wie weet waar kruist ons Thomas Cook pad zich de volgende keer???