Aubergines met parmezaanse kaas: een kwestie van smaak of van ethiek?

Op het buffet vandaag stond een bordje “aubergines met Parmezaanse kaas” (parmigiano). Het water kwam me in de mond.
Ik doe de enorme schaal open en vind er enkel aubergines, ajuin, peterselie maar... geen Parmezaanse kaas. Ik bekijk het hele buffet even maar voel me toch aangetrokken door die aubergines met Parmezaanse kaas.

Een jonge kok helpt me bij het openen en sluiten van de enorme warmhoud schotels. Ik vraag hem “waar is de Parmezaanse kaas?”

Hij geeft me de indruk het niet begrepen te hebben dus ik herhaal nog eens: “waar is de Parmezaanse kaas?”

Grote ogen. Ze draaien zich in de richting van de andere schotels: “hier”, en hij wijst met zijn vinger. "Neen, dat zijn bonen, ik zoek de Parmezaanse kaas op de aubergines."

"Aubergines? Hier!"

"Juist, dat zijn aubergines, maar waar is de Parmezaanse kaas?" en ik duid hem op het woordje “Parmezaanse kaas” op het naambordje van de schotel.

"Ze zitten erin."

"Neen, hier zitten enkel aubergines in, geen Parmezaanse kaas."

"Maar ze zijn er onder geroerd."

"Neen, neen, hier zit geen Parmezaanse kaas in. Weet jij wel wat Parmezaanse kaas is?"

Zijn ogen nemen de vorm aan van vraagtekens.

"Parmezaanse kaas (Parmigiano) is kaas. Denk jij dat hier kaas vermengd is onder de aubergines?"

Ook hij moet toegeven dat er geen kaas inzit. Maar hij vertrouwt me wel toe: "ik wist niet dat parmigiano een synoniem is voor kaas".

"Dat is ook geen synoniem, dat is een soort kaas. Ben jij eigenlijk wel een kok?" Hij kijkt een beetje verdwaasd.

Als ik ga zitten komen de twijfels boven: Zeker, hij is een assistent kok, een trainee (iemand die stage loopt). Hij zou dus moeten weten dat parmigiano kaas is, of toch op zijn minst zien dat er iets ontbrak bij de aubergines.

Maar van de andere kant... ik heb hier ooit eens het personeelmenu in handen gehad (ik eet, samen met het management personeel, in het restaurant tussen de gasten). Vijf keer per week wordt er ugali geserveerd, een soort polenta van witte maïs, 2 keer rijst. Dat in combinatie met bonen of spinazie. Slechts 3 keer per week “staff meat”. De naam alleen al doet niet veel goeds vermoeden...

Misschien denkt die jonge kok wel dat hij in een exotische keuken werkt. Wie weet kent hij de smaak wel van de aubergines die hij moet klaarmaken. Of de smaak van kaas...