Bij de kapper

‘k Heb een kapper gevonden, kwam Peter mij enkele dagen geleden melden. En naar ’t schijnt kunnen ze ook “westers” haar knippen.
Dus ging ik vandaag vol verwachtingen naar die kapper.
Kun je mijn haar knippen?
Ja, zet u maar.
Hmmm, meestal krijg ik eerst een boek onder mijn neus geschoven om een kapsel uit te kiezen, hier gaat dat dus anders. Nu ja, er liggen hier ook geen kapselboeken.
Mijn haar wordt heel professioneel gewassen, dat voel je zo. Maar geen balsem. Oei dat wordt lijden bij het kammen.
Of toch niet, ik krijg een soort schuim ingewreven en het lukt inderdaad wonderwel: eerst met de grove kam, dan met de fijne.
Bij mijn froefroe blijft hij wat steken: wat is dit?
Wel ja, daar gaat het nu net over: enkele maanden geleden heeft iemand mij een froefroe aangemeten maar die is net iets te dik uitgevallen: dus ik wil hem nu iets dunnen en daar zie je het resultaat.
En achteraan?
Hm, er mag zo’n dikke 2 cm af en dan in laagjes knippen.
Goed zo, geen probleem en hij neemt de schaar en begint te knippen.
Zeer vast is zijn hand niet, ook al is zijn techniek goed. ’t Zal aan de ervaring liggen, tenslotte komt hier waarschijnlijk niet elke dag een blanke dame voorbij.
Als hij gedaan heeft is mijn froefroe eigenlijk net iets te dun en mijn haar net iets te kort: ik geloof dat hij 2 cm verward heeft met 2 inch. Maar de snit zit er wel in.
Nu nog drogen. Aangezien er al een andere klant (ook een belg maar dan een man!) zit te wachten worden mijn natte haren toevertrouwd aan een jonge dame in rood avondkleed. Hun manier om in een kapsalon te staan.
Ze begint mijn haren te drogen, enkel gebruik makend van een haardroger en haar handen. Dat is nog al eerder gebeurd, om het meeste “nat” eruit te halen, maar niet om tot op het einde te drogen. Als ik voel dat het net iets te droog begint te worden, vraag ik haar of ze er de golven en krullen niet gaat uitborstelen. Ach, reageert ze, je wil stijl haar. Geen probleem, en ze neemt een grove kam en begint mijn haar daarbij naar achter te trekken en opnieuw te föhnen. Froefroe inbegrepen.
Ik begrijp dat ze het niet begrepen heeft en moet ze opnieuw onderbreken. Ik trek daarbij de la open van de kast die naast mij staat en haal er een ronde borstel uit. Kijk, je laat onderaan een laagje haar hangen, de rest steek je bovenaan op mijn hoofd vast met een speld. Je houdt de borstel zo dat je mijn haar naar onder trekt, en dan blaas je erop.
Ondertussen is de kapper weer vrij (de Belgische man werd met een tondeuze bewerkt, dat gaat rapper) en snelt ter hulp.
Hij weet wel hoe het moet. Hij haalt het meeste haar naar boven maar kan geen speld vinden om het vast te houden. Dus moet de dame helpen: 4 handen aan mijn hoofd, wat een teamwerk. En terwijl zij met haar ene hand mijn haar boven op mijn hoofd houdt, en met haar andere hand lok per lok naar beneden haalt, probeert hij met zijn ene hand die lok rond zijn borstel te draaien en met z’n andere hand houdt hij de haardroger vast. ’t Is eigenlijk geen zicht, maar ’t lukt wel.
Na een uurtje sta ik weer buiten: met een heel verlucht kapsel. ’t Is niet perfect, maar ’t is de moeite. Die kapper heeft een nieuwe klant.