2 weekjes nu in Montenegro. En 't blijft een positieve ervaring, ook al is het vandaag maar grijs, bewolkt en regenachtig.
Mijn eerste vrees, dat de Montenegrijnen iets van de Russische toeristen zouden hebben en stug en ruw zijn, werd al snel door hun vriendelijkheid en gastvrijheid ontkracht.
Blijft de tweede vraag natuurlijk: gaan ze mij hier aanvaarden. En zelfs dat...
Ondertusen weet zowat ongeveer iedereen dat ik geen toerist ben en dat ik langer blijf dan 14 dagen. En ze beginnen me ook te kennen.
Ook al kan ik met hem niet spreken, de klusjesman zwaait me toe van ver 's morgens. Mijn kamermeisje is blij dat ze mijn kamer slechts om de 2 dagen moet doen en toch tips krijgt. De IT manager heeft begrepen dat internet belangrijk is voor mij. De F & B manager heeft in mij een maatje gevonden waarmee hij wel eens een grapje kan uithalen. Zelfs de Front Office dame, die me maar argwanend ontvangen heeft omdat ze voor haar postje vreesde, strooit nu complimentjes naar me. De Saga-reisleidster en de bell-boy komen voortdurend aandraven met tips voor mijn dagelijkse newsletter. En 't leukste van al: aan de pool bar maken ze een overheerlijke espresso voor me klaar van zodra ze me zien aankomen: warme tas, halfvol, mooi laagje schuim erop.
Werken kan toch heerlijk zijn hé
Geen opmerkingen:
Een reactie posten