donderdag 3 oktober 2013

Dagelijkse kost...

Deze morgen, rond 10:15 werd ik tegengehouden door de politie. Ik was ongeveer halfweg tussen Pwani Mchangani en Kinyasini.
Een agent vraagt me naar mijn rijbewijs, ik geef het hem maar na de controle krijg ik het niet terug. Hij beveelt me daarentegen om uit mijn auto te komen. Ik vraag waarom en hij antwoordt dat ik een GROTE fout begaan heb.
Wanneer ik uit mijn auto stap, zie ik aan de andere kant van de straat een auto met een agent met een draagbare snelheidscamera.
Ik vraag nog een keer wat er gaande is, maar ik krijg nog steeds geen antwoord.
Het is warm onder de zon en ik zie het niet zitten om op de weg te blijven staan, dus besluit ik om in mijn auto te gaan wachten. Op dat ogenblik maakt de agent zich kwaad en probeert te verhinderen dat ik terug in mijn auto ga zitten. Hij slaagt er echter niet in dus probeert hij om mijn autosleutels te bemachtigen.  Ik kan ze verbergen en leg de agent uit dat ik gewoon in mijn auto wil wachten. Hij luistert niet en roept enkel naar mij.
Op geen enkele vraag (waarom moet ik uit mijn auto wachten, wat is er eigenlijk gaande?) krijg ik antwoord. De agent blijft naar me roepen en volhouden dat ik een GROTE fout gemaakt heb.
Een andere agent (in totaal zijn er 5 agenten en  1 militair) komt met de snelheidscamera. Volgens dat toestel zou ik 68 km/h gereden hebben. Ik ontken niet: dat is inderdaad ongeveer de snelheid die ik haal wanneer ik op de rechte stukken van een landweg zonder huizen en zonder verkeer rijd. Bovendien is er ook nergens een bord met een snelheidsbeperking.
Nog een andere agent komt me enkele persoonlijke gegevens vragen en verplicht me dan een blad te ondertekenen (eigenlijk een lijst) waarop ik toegeef dat ik die fout begaan heb.
Opeens bevindt die agent zich aan de andere kant van mijn auto, en haalt de klever met mijn groene kaart van achter de voorruit. Ik slaag er niet in om hem te stoppen.
Geen enkele van deze agenten geeft me ook maar de minste uitleg (behalve dan dat ik een GROTE fout gemaakt heb), de militair pretendeert zelfs dat hij geen Engels spreekt. Maar mijn rijbewijs krijg ik niet terug.
Ondertussen hebben ze een andere auto tegengehouden, ook hier zit er een Europese dame aan het stuur. Ze behandelen haar net op dezelfde manier als ze mij behandeld hebben: ze hebben haar rijbewijs afgenomen met het excuus dat ze te snel reed, klever met groene kaart van achter de voorruit weggehaald en ze verplichten haar hetzelfde blad te ondertekenen waarop ze verklaard dat ze schuldig is.
Maar nog steeds geen informatie (Wat gebeurt er eigenlijk? Hoe krijg ik mijn rijbewijs/groene kaart terug?). Het enige wat ze af en toe zeggen is “Kiwengwa Police station”. Het komt er eigenlijk ook op neer dat geen enkele van deze agenten deftig Engels spreekt.
De situatie lijkt mee heel vreemd en ik vraag hun naar hun identificatienummers, gezien ze allemaal verborgen zitten onder hun fluorescerende hesjes. Ze weigeren om deze te geven. De andere vrouw probeert het ook, maar ook zij krijgt geen antwoorden.
Aangezien we er niet in slagen deze agenten te identificeren, beginnen we maar foto’s te nemen van hen en van de auto. Zo kunnen we ze op één of andere manier toch aanwijzen.
Dat boezemt hen echter blijkbaar veel schrik in want plots zitten ze alle zes in hun auto en proberen weg te rijden. Ik probeer de auto tegen te houden: ik wil mijn rijbewijs terug. Ze trekken zich niets van mij aan en ik moet opletten om niet onder hun auto te eindigen.
Daar staan we dan, en we hebben niets: geen informatie, geen documenten, geen contact...
Ik rijd verder maar stop in het politiekantoor van Mahonda en vraag de agenten daar of ik een verklaring kan afleggen. Ik spreek met de heer Kipano: hij luistert aandachtig en is bereid me te helpen. Ik herhaal nogmaals dat ik de snelheid niet contesteer maar dat ik het gedrag van die hele ploeg onaanvaardbaar vind en buiten proportie.
Deze man geeft mij een document waarmee ik verder kan rijden: indien een andere politiepatrouille me zou tegenhouden, moet ik gewoon dat document laten zien, en alles is in orde.
Ondertussen is ook de andere dame aangekomen in het politiekantoor, en nadat ze hetzelfde verhaal verteld heeft, krijgt ze hetzelfde document.
Ik spreek af dat ik rond 16 uur terugkom, en de heer Kipano zal dan met mij meerijden naar Kiwengwa om mijn rijbewijs en groene kaart te recupereren.
Rond de afgesproken tijd ben ik daar en de heer Kipano staat mij op te wachten. We rijden naar Kiwengwa en inderdaad zonder al te veel poespas haalt hij mijn rijbewijs en groene kaart. Hij had er ondertussen ook al voor gezorgd dat ook die andere dame haar documenten terug gekregen had. Zij was al vroeger teruggekeerd uit Stone Town.
Ik vraag hem onderweg ook wat er nu eigenlijk gebeurd is, hij antwoord mij enkel dat die agenten helemaal niet volgens het boekje gehandeld hebben.

De heer Kipano is heel vriendelijk en correct geweest. Dat kan echter niet gezegd worden van de ploeg agenten op straat: zij hebben hun positie en van hun uniform misbruikt om twee blanke vrouwen te intimideren door ons van iets te beschuldigen dat ze niet kunnen bewijzen (er zijn geen verkeersborden met snelheidsbeperking in die buurt).
Ze zijn wel tegen de verkeerde madammen gelopen natuurlijk, want die andere vrouw en ik, we lieten ons niet doen zulle..

Geen opmerkingen:

Een reactie posten