Zondag 18 januari, 6:15 am, het vliegtuig vertrekt richting Brussel. Ik zit erop met net geen 100 kg bagage (zonder te moeten bijbetalen!!!). Vaarwel Antalya. Ik heb vernomen dat ik geen nieuwe werkvergunning voor Turkije kan krijgen voor 1 augustus 2009 dus dat wil zeggen dat ik volgend zomer seizoen ergens anders ga werken.
Maandag 19 januari: ook al vriest het niet meer in België, voor mij blijft het koud! Nieuw paspoort en nieuwe identiteitskaart afgehaald op de gemeente: ik zit weer goed voor de volgende 5 jaar!
Dinsdag 20 januari: Rayanair vlucht 3745 dat wil zeggen Charleroi – Pisa.
Ik doe me hier te goed aan pizza, pasta, wijn, extra vergine olijfolie, ribollita, salami, rauwe hesp. Etentje volgt op etentje. Ik probeer op zo kort mogelijke tijd iedereen te zien dus ’s middags hier en ’s avonds daar eten, tussendoor elders koffie of thee gaan drinken. Koorrepetitie meemaken. Rondwandelen in Firenze en ontdekken dat er nog zoiets als “design” bestaat na 1 jaar Turkije. Een jaar, nu lijkt het alsof het voorbijgevlogen is, ook al zijn er perioden geweest die tergend traag voorbijgingen.
Plannen maken voor de komende maanden: ik wacht op antwoord uit Egypte dat maar niet wil komen.
Ondertussen vernomen dat Selda (Turkse vriendin) wel een visa gekregen heeft maar slechts voor de duur van het vakantiesalon. Dus ik ga wel werken op het vakantiesalon, maar ons minivakantietje samen gaat niet door.
Boeken lezen: 3 mannen op de fiets. Verderdenken: waarom 3 mannen en geen vrouw? Fiets. Parijs. Hoever? Doenbaar met de fiets? Even aan wat kenners vragen en plannen maken om met de fiets naar Parijs te gaan: ’t moet niet altijd de snelle TGV of ’t vliegtuig zijn.
Volgende zomerbestemming? Een raadsel. Wordt waarschijnlijk over een drietal weken opgelost. Hopen dat ik daar dezelfde Kustmanager krijg: heb dat toch als “voorkeurbestemming” opgegeven.
Volgende zomer is nog ver weg, nu eerst van die vakantie genieten voor ze ook voorbijvliegt. Heeft er nog iemand suggesties?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten