zaterdag morgen, 7:00, voel me niet al te best: maag een beetje overhoop. Toch moet ik opstaan, eten, me klaar maken. Ik ga voor het eerst in maanden weer eens duiken.
7:30, ontbijt: geen muesli met yoghurt: die yoghurt wordt zuur in mijn maag. Brood met honing, water, zelfs geen thee.
8:00: maag blijft tegensputteren. Een combinatie van ½ Touristil samen met ½ Motillium zou volgens de apothekeres verlichting moeten brengen. Ik lees de bijsluiters en neem 1 Touristil en 1 Motillium.
8:30, nog geen betering: zou ik niet beter die duikexcursie afzeggen? Neen. Dus op pad.
‘k Voel me nog altijd lichtjes beroerd als ik na 20 minuten wandelen aan het duikcentrum kom. Geen koffie (zou de toestand alleen verergeren) maar wat water.
Op de boot houdt mijn maag evenwel zeer goed stand, ik heb een licht branderig gevoel, maar kan toch van de zon genieten, de golven en de zee.
Eerste duik: zalig. Helder water, prachtige vissen, niet teveel stroming. Het is alsof ik een wandeling maak onder water: rust, stilte, veelkleurige vissen en prachtige Koralen, zelfs een octopus die zich gewillig laat filmen. Na één uur wandelen is het tijd om weer boven water te komen (zuurstof nog op 60!).
Terug de boot op, we varen op de deining van de golven. En dan begint het. Maag sputtert nu echt tegen, oren willen niet mee. Opnieuw zeeziek. Blijkbaar was de dosis Touristil en Motillium niet groot genoeg.
Ik hang me met m’n hoofd overboord… gaat stukken beter. Als Pedro nu maar niet teveel rookt, want dat helpt mijn maag natuurlijk niet.
Na een uurtje varen bereiken we de volgende duikbodem ‘two towers’ Het is gelukt. Jammer voor de vissen, maar ik heb NIET overgegeven.
Opnieuw een prachtige duik met een schildpad, een mini-kreeft, nog mooier koraal en veel deining. Ik voel me als een stofje in de wind, zo wieg ik mee op de stroming onder water.
Het was zalig, duiken is zalig: volledig ontspannen, aan niets of niemand denken, je enkel concentreren op je ademhaling en genieten van al wat om je heen gebeurt.
Alleen jammer dat de weg erheen soms zo lastig is.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten