Askari

De askari, bewakers aan de oprit van elk hotel, blijven voor ergernis/humor zorgen, ‘t is te zien hoe je het bekijkt.
Het Mapenzi hotel is daarin een beetje koploper.
Met de regelmaat van een klok veranderen ze hun wachters, dus is het elke keer opnieuw beginnen om uit te leggen wie je bent en wat je komt doen.

Ongeveer een maand geleden, ik heb een lange rit achter de rug waarbij ik naar een podcast van ‘Interne keuken’ aan het luisteren was. Er staat een nieuwe askari aan de poort:
Hij: Jambo! 
Ik: Jambo! 
Hij: Jina lako ni gani? 
Ik, een beetje verstrooid: eh, in’t Engels?
De man begint te schrijven “intengels”.
Hé neen, mijn naam is niet “in ’t Engels” maar Ilse. 
Aaaaaaaaaaaaaaah… 

Deze week, dinsdagvoormiddag, ik kom aan de poort, opnieuw een nieuwe.
Hij: Jambo! 
Ik: Jambo! 
Hij: Yes? 
Ik: Yes! 
Hij: I need to know… How... why...
Ik: Ik weet wat je wil weten. Mijn naam, en dat is Ilse. En ook het bedrijf waarvoor ik werk. Dat is Thomas Cook.
Hij: Thanks!; en hij maakt aanstalten om de slagboom te openen.
Plots keert hij op zijn schreden terug: "Why are you here?"
Mijn geduld begint op te raken: “Om te zwemmen!” 
Blijkbaar is het een bevredigend antwoord want hij opent de slagboom; ik kan een lach niet onderdrukken.
Als ik het hotel verlaat, moet ik het logboek tekenen. Alle gegevens (datum, tijd, naam, company…) zijn juist ingevuld maar bij “Purpose of visit” staat effectief: Swimming.
Ik verbeter en maak er “visiting the guests” van.

Woensdag, normale bezoektijd in dit hotel; de askari staat er weer.
Hij komt me groeten en vraagt “Om te zwemmen, gelijk gisteren?”
Ik proest het uit deze keer…