Nog steeds het Mapenzi hotel met hun niet al te snuggere askari’s.
Zondagavond, 15 april, 21:30 uur.
- Het hotel
staat op het punt het zwembad te sluiten om het te kunnen renoveren.
- Isabelle,
een medewerkster van het Mapenzi hotel, staat op het punt om terug naar
Italië te gaan.
- Deborah en
ik gaan nog een glaasje drinken in het hotel om haar uit te wuiven.
Slagboom, askari1: “Jambo!”
Ik: “Jambo!”
Askari: “Why are you here?”
Ik: “We come to swim.”
Opnieuw een bevredigend
antwoord, de slagboom gaat open. En dat terwijl Deborah het uitproest: “Maar hoe
doe je dat toch?”
Ik: “We go swimming.”
Askari2: “No, that is not possible.”
Ik: “Toch wel, het is pas morgen dat het zwembad leeggepompt wordt, vandaag
kunnen we nog zwemmen.”
Askari2: “Aaaaaaaaaaaaaaah”, en de poort gaat
open.
Als we naar binnen stappen
is het zwembad al leeg…
De vraag is alleen: wat
indien er eens terroristen aan de poort staan die zeggen dat ze komen zwemmen?
Zullen ze dan even gemakkelijk binnen gelaten worden als wij?
Toch bedenkelijk…
Geen opmerkingen:
Een reactie posten