Condorvogel

Maandag morgen, zoals gewoonlijk ben ik op de luchthaven. Alle gasten zijn uit het vliegtuig en de bus op, behalve één zonder valies. Die geraakt uiteindelijk ook de bus op, dus ik stond op het punt om te vertrekken (rond 9u) tot de Condor verantwoordelijke zei: de vlucht kan niet vertrekken: er is een vogel in de motor gevlogen bij het opstijgen in Mombasa en nu moet het vliegtuig eerst gerepareerd worden. Dat zal een paar uur duren, dus alle mensen moeten terug naar de hotels van waar ze komen.

Omdat de Condor-man geen Duits spreekt, en omdat ik weet dat hij nogal lui is dacht ik: 'k zal maar hier blijven zodat ik hem een handje kan helpen. Want anders gaan de mensen in Duitsland weer klagen: “en er was gèèèèèèèèèèèèèèn reisleiding en gèèèèèèèèèèèn informatie!”
Had ik dat maar nooit gedaan!!!

't heeft ongeveer een uur geduurd voor ik een pasje kreeg om de luchthaven binnen te mogen (de vertrekhal). Ik met hem naar binnen en aan de mensen uitleggen wat er gebeurd is en dat ze terug naar buiten moesten maar nog efkes moesten wachten.
Toen wilde ik met hem naar het vliegtuig gaan om dat aan die 95 passagiers te vertellen die uit Mombasa kwamen en ook weer naar huis vlogen. Maar dat ging niet: ik mocht het vliegtuig niet op.
Dus ik ben blijven wachten in de vertrekhal, met zo'n 110 passagiers, niet allemaal Thomas Cook want er zaten er ook van TUI tussen en ook mensen die alleen maar de vlucht geboekt hadden.
Ondertussen was het ook al duidelijk dat ze die dag NIET meer zouden vertrekken, en dat ze dus 24 uur zouden moeten blijven.
De  Condor-man dan maar naar het Immigratie-bureau. Want aangezien die gasten die van Mombasa kwamen hier 24 uur zouden blijven, moesten die een inreisvisum betalen. Ze moeten dat niet zelf betalen, Condor moet dat doen. Maar Immigratie wilde contant geld, geen overschrijving of zo. Ge kunt u wel inbeelden dat onze Condor-man niet zomaar ineens meer dan 3000 USD kan ophoesten.  Dus dat bleef maar duren.

Tegen 11 uur (de mensen zaten al binnen vanaf 8 uur en de vlieger was om 8 uur geland), mochten ze van het vliegtuig en mocht een eerste groep - eigenlijk de gasten die een pakketreis geboekt hadden - de luchthaven verlaten. En vanaf daar is het allemaal fout gelopen. De Condor-man kan niet organiseren: hij was voorheen al bij mij komen vragen of ik niet enkele hotels kende waar we zoveel volk konden naar toe sturen... En hij kan ook niet tellen.

Ik had 56 klanten die terugmochten naar Neptune en die wilde hij op twee minibusjes steken van 24 plaatsen elk. Toen er dus 8 bleven staan, moest iedereen er weer af en mochten ze op een grote bus. Allé, eerste groep weg. En goed dat ik mijn vertreklijst had, want anders zou nooit iemand geweten hebben wie of hoeveel volk er weg was.

Dan kwamen die van Mombasa naar buiten: die moesten naar het Karafuu hotel. Behalve degene die business class en premium economie geboekt hadden. Weer drie busjes... Eens die vol, ook weg. Vol.. .dat weet ik niet, niemand heeft geteld hoeveel er dat waren. Ik weet zeker dat er hier en daar nog een plaats vrij was.
Dan kwam de bemanning naar buiten... ook op een busje en naar het Serena Inn hotel, een stadshotel in Stone Town.

Toen was er nog een busje en die zouden ook naar Serena inn gaan: dat was de business class en premium economie. Busje ook vol en weg.

En toen stond er nog 30 man buiten, maar waren er geen bussen meer.... ah ja, want hij was vergeten om de andere die nog in de vertrekhal zaten te gaan terughalen. Tot ik zei dat ik volk miste...
Allé, uiteindelijk zijn er 2 busjes van Serena inn teruggekomen (dat was niet zo ver) en zijn de laatste 30 ook naar Karafuu gegaan.
Om 13 uur was iedereen onderweg naar een hotel (of al aangekomen). Ik krijg een telefoontje van Neptune (het hotel waar mijn gasten naar toe gebracht waren): Condor-man was gewoon vergeten bellen om kamers te reserveren. En het hotel wilde ze niet binnenlaten voor ze een schriftelijke bevestiging hadden van Condor voor de betaling.

Volgens Condor-man zou de vlucht dan de volgende morgen weer om 9 uur 's morgens vertrekken, dus moest al dat volk om 6 uur 's morgens opgehaald worden.

Ik ga naar kantoor en tegen 14:30 stap ik eens binnen in het Serena inn om te zien of alles ok is (dat ligt maar op 20m van den bureau): er stond daar nog 16 man (met o.a. drie kleine kindjes) te wachten op een kamer: Condor-man had gewoon wat volk naar Serena inn gestuurd zonder te tellen hoeveel er dat waren. En dat waren er meer natuurlijk dan dat ze kamers beschikbaar hadden.
Die hebben ze dan maar in een 3-sterren hotel gestoken (Business class gasten!!!) ergens anders in Stone Town.

In de namiddag heb ik nog proberen bellen naar Condor-man om zeker te zijn van de vertrektijd volgende dag, maar hij was onbereikbaar. Ook Hamisi of zijn medewerkers konden hem niet meer bereiken.

Dus wekker gezet om om 5 uur op te staan, om 5:30 te ontbijten  en om 6 uur nog eens te vertrekken.
Om 4:30 belt Condor-man mij wakker: waarom ik de pick-up tijd veranderd heb?
Ik heb geen pickup tijd veranderd en jij bent heel de namiddag niet bereikbaar geweest.
Zijn batterij was plat, zei hij!!
De mensen moesten om 5 uur vertrekken want de vlucht gaat al om 8 uur...
Ik spring mijn bed uit im alle kamers op te bellen om te zeggen dat ze - zonder ontbijt - onmiddellijk naar de receptie moesten komen want de vlieger vertrekt een uur vroeger.
Om 5:30 zijn ze vertrokken en ga ik naar het restaurant om dat ontbijt af te zeggen. Ik was juist weer op mijn kamer om te douchen (niet mee naar de luchthaven, dat had geen zin) als mijn telefoon rinkelt: of ik de bus niet kon terugroepen, er is ee foutje gebeurd: de vlucht vertrekt niet om 8 uur 's morgens maar om 8 uur 's avonds.
De grond zonk weg onder mijn voeten.

Ik weer naar beneden, restaurant verwittigd dat ze dat ontbijt toch maar konden klaarmaken en receptie verwittigd dat ze die kamers nog niet moesten kuisen..
Om 6:15 stonden ze daar weer allemaal: sommigen zouden mij rouw opgegeten hebben, ook al had ik hier niets mee te maken. Maar ja dat snapten ze niet hé!!

Om 10 uur moest ik daar (gelukkig) weg om mijn werk van de maandag te doen.
O.a. met die vrouw gaan praten wier koffer niet aangekomen was: die zat ver te blèten dat ze weer naar huis wilde omdat ze geen kleren had. En ik maar zeggen: maar mevrouw, diene koffer staat hier binnen een dag of 2. Ze wilde het niet geloven...

In de namiddag moest ik naar Karafuu. En daar ben ik natuurlijk weer op die andere ongeveer 130 man gevallen die zaten te wachten om naar huis te gaan. Ook daar waren er een paar die mijn zo hadden willen lynchen. En dan maar vragen stellen die ik niet kan beantwoorden: of hun volgende vlucht dan ook omgeboekt is? Of ze nog met hun treinreservatie naar huis kunnen… Of?
Ik wèèt het niet!

In dat hotel hebben ze om 18 uur eten gekregen, om 19 uur zijn ze vertrokken want ondertussen was de vertrektijd ook al weer veranderd. Ik had aan 2 klanten gevraagd om mij een sms’je te sturen als ze aan het inchecken waren, zodat ik zeker wist dat ze zouden vliegen. Rond 22:30 krijg ik 2 berichtjes. En daarna val ik als een steen in slaap…

’t Heeft 2 dagen geduurd eer ik weer bij mijn positieven was…