‘t Is gedaan, Start to Run van 5 naar de 10 km zit er op.
In Kenya heb ik de eerste reeks Start to Run gelopen (van 0 naar 5 km), daarna de tweede “Keep running, van 5 naar 10 km” gestart en bijna afgewerkt maar een beetje stilgevallen. In Montenegro ben ik die tweede reeks opnieuw gestart die ik uitgelopen heb. Nu is het uitkijken naar een nieuwe uitdaging.
In die afgelopen 10 weken heb ik ongelooflijk veel tips gekregen van Evy Gruyaert over loopschoenen, hartslagmeters en voeding, over training en rusten, over kwetsuren en voorzorgen...
Om mezelf niet teveel te belasten sta ik ’s morgens om 6 uur op; rond 6:15 ben ik buiten. Altijd een beetje opwarming om mijn hart en mijn spieren “wakker” te maken.
6:15 is vroeg natuurlijk, maar dan is het ook nog aangenaam koel. De zon staat nog niet aan de hemel, maar ik zet toch al petje op want rond 7:30 komt ze vanachter de bergen tevoorschijn.
Als ik ’s morgens ga lopen ben ik nooit alleen, ook anderen, min of meer in sportoutfit en loopschoenen, soms met een koptelefoon proberen hun conditie op pijl te houden.
Niets aan de hand dus...
Wel aan de hand, en onverstaanbaar... het lopen stopt eigenlijk niet, het gaat de hele dag door.
Er is altijd wel iemand aan het joggen of het lopen. Maar hoe verder de dag vordert, hoe vreemder het wordt. Mannen lopen in hun mini-zwembroek met overhangende buik op de promenade. Geen T-shirt, geen petje om zich te beschermen tegen de zon. Zonnecrème heb ik ook nog nooit geroken. Vaak lopen ze op sandalen, soms zelfs slippers of waterschoentjes. En dat op een veel te harde ondergrond. Ongelooflijk ongezond, slecht voor enkels, spieren en rug.
Puffend en zwetend lopen ze voorbij, rood aangelopen in het gezicht en het zweet druipt langs hun lichamen naar beneden. Volgens mij zijn sommigen een hartaanval nabij.
Is lopen echt wel zo gezond?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten